Dözmür ürək!

Yoxluğunun acısına dözmür ürək.

Hansı ümid, güman ilə

Bu hicranın yanğısına sinə gərək?

Gəl ki, sənin gəlişindən

Hamılıqla deyək, gülək...

Dözmür ürək!

Ləçək-ləçək yarpaqları qırıb-tökür.

Camalının həsrəti də payız kimi

Xəzan edir ömrümüzü,

Ömrümüzün tellərini söküb-tökür.

Bir bülbüləm aşiq gülə,

Qaldım həsrət bircə gülə,

Mənsə güldən çox-çox uzaq,

Göz yaşlarım dönür selə.

İstəyirəm bir gül olum,

Bəlkə bir gün dərib məni,

Bəzəyələr stolunun üstünə.

Mən də ordan solanadək,

Həsrətilə baxım sənin üzünə.

İstəyirəm bir quş olub

Hey başına dolanım.

Ey mənim ahım-amanım!

Ey mənim əsrim- zamanım!

Sən bir şam ol, mən pərvanə,

Qoy başına dolanım, şövqündən yanım!

Qatarlanıb kirpiyinə düzülüm.

Min aləm nuru gözəl gözündən,

O xalə toxunub yanağına süzülüm.

Dözmür ürək!

Sənsizliyin ağrısına dözmür ürək.

Bu bəla çölündə, axır zamanda

Bir sailəm, səndən ilham alan mənəm.

Zaman keçir, gözü yolda qalan mənəm.

                                                   VUSAL HUSEYNZADE